22 Eylül 2009

ne buldum, ne uslandım...

Savrulup durmaktan perişan düşene dek yaşar insan, aramaktan hiç vazgeçmez kitaplardaki aşkı arar, mutluluğu arar; saçlarını uzatır benim gibi masallara özenip. Hep ister insan, yetinmek sözlükte yazmaz, kendi durumunu iyileştiremeyecekse başkalarınınkini kötü olsun ister, göreli olarak iyi olabilmek için. Hepimiz kötülük için yaratılmışız, bencil olmak için; ya üzüldüğümüzden durmadan acı çektiğimizden öğrendik kötü olmayı acımasız olmayı doğal seleksiyondan kurtulmak için. Hayallerinin peşinden koşamaz kimse tamamen birşeyler eksik kalmalıdır mükemmel aşk mükemmel vücut, mükemmel aşık aynı anda var olmaz hepsi var olsada mutluluk var olmaz, herşeyi olan mutlu olabilir mi? Hiçbirşeyi olmayan ağlayabilir mi? Ağlamaktan ölebilir mi insan? Çok ağzını açarsa dudakları kopabilir mi? Kusursuz gerçekten var mı? Hatasız kul gibi, hata yapmak insana özgüyse hatalarımızdan neden bu kadar acı çekeriz, neden ölesiye pişman oluruz? Küçük anlar, küçük kararlar hayatımızı değiştirebilir mi gerçekten, kelebek etkisi var mı yoksa kendimizi mi kandırıyoruz hala daha fazlasını istediğimiz için

Rastgele birini iki kere görebileceğimiz doğru mu? Dünyadaki en uzak kişi bana 6 kişi mesafede mi, öyleyse bu en uzak kişi kim?

Bana en uzak kişi kendimden başkası olamaz, insan yaşadıkça öğrenir kendini, yaşadıkça değişir ve kendini yeniden öğrenir; kendi tanıma serüvenini bitirememiş biri başkalarını tanıyabilir mi? Başkasını anlayabilir mi?

Yanı başında aç uyuyan çocuğu göz ardı edip çevreyi kurtarabilir mi gerçekten, kutup ayılarını?
Bunlar cevabını aradığım sorular değil, soru işareti koyup koymama konusunda tereddüt etsem de. Şuanda ki en büyük sorum yarın sabah kaçta uyanacağım daha doğrusu sabah mı öğlen mi uyanacağım.

Günün beni götürdüğü yere gitmek istiyorum, kaybolmak bazen yeniden başlamak, yeniden gelmek dünyaya…Küçük mucizeler istiyorum bugün yaşadığım gibi bilmediğim yabancı bir şehirde saatçi ararken öylesine bir sokağa girip saatçiler çarşısında bulmak istiyorum kendimi, aşk bana gelsin çok beklemesin, mutluluk neden bu kadar rötar yaptı anlamak istiyorum mutluluk geldiğinde ona soracak çok sorum var, ona nasıl bu kadar kişinin peşinden koştuğunu soracağım, nasıl bu kadar popüler olduğunu ve nasıl bu kadar ulaşılmaz olduğunu, eğer öğrenebilirsem dünyanın en arzu edilen kadını ben olacağım, çünkü mutluluk aşk gibi aşık gibi ulaşılması zor ve geçici.

Her şeyi biz yarattık tüm kavramları, hedefleri biz koyduk dünyayı biz kirlettik ozon tabakasını deldik uzayı çöplük yaptık, insanları açlıktan öldürdük, köpekleri ezdik arabalarımızla tekme attık arabamız yoksa çünkü zarar vermek nefes almak gibidir sadece birkaç organ ya da en azından bir ağız ve dil kafi gelir, çok kalpler kırdık, çok üzdük kendimizi,

Tüm bu yazdıklarıma rağmen ben yarın yine aynı hatalarımla aynı özlemlerimle uyanacağım hiçbir şeyi değiştirmeden, değiştiremeden…

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder