27 Aralık 2014

Ruh


Bir gezginden daha az, ortalama bir insandan daha çok şehir gördüm. Aşık oldum, yuvarlandım, yaralandım, hafızama kazındı şehir meydanları. Gezdiğim her ülkede okumayı ilk öğrendiğim "sigara içilmez" tabelaları olur ve her dilde bir atesin var mi  .

Kavuşmak için koştuğum Ankara'yı bile Buenos Aires'i özlediğim kadar özlemiyorum, Geçen gece rüyamda yine ordaydım ve mutluluktan ağladım. Belki çok uzak diye; ama en az o kadar uzak ülkelere de gittim.

Kadın nasıl biri için 'o' der ve pişman olmayacağını bilirse; bir şehirde yaşarken ve hatıralarına döndüğünde o sehri de bilir

Bir kadının ruhu yalnız bir sevgiliye degil, bir şehre, bir kardeşe, ve bir arkadaşa aittir.

08 Aralık 2014

Dilbilgisi Kontrolü

Tüm kalemlerim öylece duruyor kutularında, yerlerinde harici bellekler flaş bellekler
Artık dokunamıyorum ellerimle kağıtlara
Ekranlardan sesleniyor şairler, bilgisayarın tozunu alıyorum raflardansa
Size yalan söylememe gerek yok, ben hiçbir şeyin tozunu almıyorum
Yaşanmışlıkları seviyorum, kenarları buruşmuş defterleri, not alınmış kitapları, çizik mobilyaları
Kendimden bir iz bırakmayı seviyorum
Doğal akışına bırakmayı
Saçlarıma rüzgarın şekil vermesini
Akmış rimelimi
Yenmiş tırnaklarım ve soyulmuş ojelerimi
Günden kalanları, uyanabildiğim sabahları

20 Kasım 2014

Başlık

Ne oldu, 2000'lere geldik mi uzayda yaşam, uçan kaykay derken 2015'e geldik. Teyzeye benzemeye başladık, en çok yaşlanan yerimiz bence yanaklarımız, amca olanları da unutmayalım, ayrımcı demesinler. Ana-baba olanlar ayrı konu ama aklıma gelmişken Çamur oldu 15 ben neredeyse 30. Hayat beklemedi, Gömüp dirilttiklerimiz, gömüp unuttuklarımız, anılarımız, çocukluk arkadaşlarımız, ödenmeyen faturalar derken yine kış geldi.
Dünyanın çoktan çıkmış çivisi yalama olduğundan yerine takılamıyor attık çöpe gitti
Gece uyanık kalmanın marifet olduğu yıllardan gece uykusunu tam almanın özlemine kayıp gittik
Akşam yemeğinde brokoli yedik mi tamdır. Büyüdük artık biz
Ama büyüdük de ne oldu

Kayan yıldız


Hayaller yıldızlardan 
Tek tek gokyuzunde kayan
Dilekler hayallerden
Elimden kayıp toza dönüşen

30 Ekim 2014

daima ve daima


pişman olana kadar devam etmek
ve kanayıp iyileşmesini beklemek
beni özgür kılana kadar kanayacağını sanıp
sonsuza dek acı çekmek



27 Ağustos 2014

Hangi hayra alamet

Günlüğümde boş bıraktığım sayfalar gibi, bir yılım boş burada
Hep boşluklar var
Kaşlarım bile dökülmüş, öyle dedi alan kadın

Yatağın boş kalan kısmı da var
Sağ elimin tırnakları da boş, sol elim kırmızı

Kalbim dolu, ama sanki ruhum bomboş

26 Ağustos 2014

Bulmacadaki fazla sözcüğü bulun

Getirisi götürüsünden azsa, komplikasyonları
zaten karmaşık değil mi

basitleştirmek daha da somutlaştırmak
kurduğu her şeyi yıkıp
başka bir insan yaratmaya çalışmak

bazılarımız aslında hiç var olmamalıydı
silmeye çalışmaktansa, hiç başlamadan yok olmalı

yapbozun hiçbir boşluğa uymayan parçası,
yanlış kesim hatalı üretim

Yoksa siz fabrika ayarlarına dönüş var mı zannediyorsunuz?

25 Ağustos 2014

dalış

Tam da hikayelerdeki gibi, yüzümü boyayan ışık, sesler ve renkler
tam da istediğim gibi, olmasın diye uğraştığım
beni çekmesinden korktuğum delik gibi
içimdeki boşluğu dolduramadan
....
olmamasını istediklerimin hepsi
zihnimde kaybolmuş, günlerin içinde gidip gelen
bitmeyen işler, düşünceler
ve bu varoluşsallık çözümsüz, sonsuz, çıkışsız

Asla sorun çıkarmak istememiştim
ama bazılarımızın içine işlemiş
bazılarımızın aksine sebepsiz

birileri durdursa, baştan yazsa
baştan yaşasak

19 Ağustos 2014

2.3.4

Yeniden bir geceden merhaba

Öğrendim ki yollar gitmekle, insanlar öldürmekle, düşler ise hiçbir şekilde bitmiyormuş
Sözcüklerimin bittiğini ya da daha kötüsü web denen bu örümcek ağında kaybolup gittiğini sanmıştım
Oysa ölmek demek insanın adının ölmesiymiş
Öyleyse bıraklım adımız yaşasın

16 Ağustos 2014

Öküzün boynuzunda

Ben uyurken fısıldıyor kulağıma
Uyandığımda hatırlamamam için

Uyanıksam gözlerini çeviriyor
Uyumadan onu düşünmem için

... rüyayı ve gerçeği ayıramıyorum
Beni sevdiğini mi yoksa rüyalarımda beni sevmesini istediğimi mi

Tüm gözyaşlarını tanrıya yıkmak isterdim, tanrı bize yıkarken
yüzüp yüzüp dünyanın sonundan düşmek

Bu mutluluk ne menem bir histir?

Aynı isimleri farklı şiirlere veriyor olabilirim, aynı kelimelerle farklı cümleler kurduğum gibi. Vurgu neden önemlidir? Beni nereye koyduğun ve seni yüklemden önce koyup koymadığım. Sıfatlar olmadan kitap yazılabilir mi; "Romantik aşk" "Platonik aşk" yoksa bir araba sadece araba mıdır; kırmızı ya da hızlı olması fark etmeden.
Senin defterinde yazan benim adım olabilir mi? Dünyadaki binlerce belki milyonlarca başka "N" arasında.
İnsan hayatta geç kalabilir mi? Ya her şey olacağına varmıyorsa?
Seçimlerinden mesul olmak, mutluluğun peşinden koşup yorulurken mutluluğu hep geri tepmek.
Yani demeden kendini anlatmak, bir başka deyişle ne kadar özenli kullanırsan kullan kendinden sonra hep bir ama gelmesi
Hissedememek de var, vaktin geçisini, aramadığın arkadaşları
Sonra bakmak var, ayları bırak yılları yanlış yazmak

İlk beklediğinin hep en son gelmesi, bazen yıllarca beklemek çabalamak ya da vazgeçmek için
Şimdi benim zamanım olabilir mi? Hep parlamasını beklediğim hayat çizgim, lanet saydığım Neptün, lanetim kutsanmam olabilir mi?

Mutluluk yolların çizgilerinde değil de insanın derinlerinde olabilir mi; bir başkasının gülümsemesinde



29 Haziran 2014

Takvim

Yine kaybettiğim takvim, günler
ve dalgalarda sürüklenmiş kendim
şehirler, isimler, yüzler
değişemeyen ben, sevemeyen yine ben
siz hep olduğunuz gibisiniz
saklayacak bir şeyi olmadan

yarını istemek güzel
başka bedenlerde, başka düşlerde