24 Nisan 2010

Bugün, çok mu geç çok mu erken?

Kaderimiz çizilmiş ilk çığlığımızla, bırakamak için çok geç hayatı

olmamamız istenilene inanmışız o sanmışız kendimizi unutmuşuz renkleri unutmuşuz sesleri geceyi, düşleri

hayatın seni savurduğu yere bak, gelmek istediğin diretemeyip

bizi satın almış dünya, farklı olmaya çalışırken bile akıntıda boğulmuşuz

yine de korkuyoruz çünkü akıl hastaneleleri başarısız denemelerle dolu

-bugün değişmek için çok mu geç, çok mu erken?

23 Nisan 2010

mektuplar

Neler değiştirirdim geçmişe gitsem, neler söylerdim sevdiklerime, yoksa tekrarlar mıydım aynı hataları?

mektuplarım tüm sevdiklerime, pişman olmak için yarını beklememeleri için bugün bizim için var

21 Nisan 2010

aidiyet ya da eve giden yol

hayat bir arayış, eve giden yolu bulabilmek için, ait olduğumuz yeri

yaşadığımız zamana ait olmadığımızı düşünüyoruz, yaşadığımız topluma;
sevemiyoruz kendimizi, uçmak istiyoruz kanatlarımız yokken sevmek istiyoruz sevilmek
dünyayı değiştirmek isteyip sadece debeleniyoruz, sığ sularda bize engin denizler gibi gelen
bir şeyler arıyoruz bizi diğerlerinden farklı kılacak
birilerini sadece benim diyecek

05 Nisan 2010

Sevgili Günlük

Sevgili Günlük
Bugün ellerim o kadar titriyor ki kalem tutamıyorum, sigaram ıslandı ağzımda yangın çıkarmayayım diye
Bugün yarın ne yapacağımı bilmiyorum, nereye yürüyeceğimi, nerde yaşlanmak istediğimi
Çünkü sevgili günlük daha büyüyüp sorumluluk almaya hazır değilim, benim için en iyi kariyer bir prenses olmak olabilir uzak diyarlarda peşinde 1000 hizmetçiyle arkamdan beni toplayacak
Tüm sonlar zormuş ama sondan sonra beklenen başlangıç yoksa daha zormuş
son olarak sevgili günlük beyaz olmamak çok zor şeymiş
aslında sevgili günlük sen sevgisiz günlüksün çünkü seni sevmiyorum, sana yazdığım satırları dönüp okumayı da, sense hiç kimseyi sevemezsin; kalem kağıttan ne hayır gördüm ki zaten
nihan