28 Ekim 2009

melankoli

Bu şehirde birşeyler var, hiçbir yerde var olmayan
Melankoli,
Hüzün, insanı dibe sürükleyen
Sokaklarında aşıkları öpüşür
Sokaklarınnda insanları uyur
Umutların çöküş yeridir Buenos Aires
Ne hayallerimiz vardı oysa; yeni dünyaya dair, yeni bir hayata

Başlangıçların yurdu değil burası, sonların...

Kimse buraya ait değil ama hepimizin evi Arjantin

25 Ekim 2009

fragman

adına ne dersen de sadece gerçeğin yansıması,

kontrol edemediğimiz



uğruna yazılan satılar, uykusuz geceler;

anılar hafızalarda başa saran



Kaderin üzerindeki hakimiyetimizi kaybettiğimiz zaman, büyüdükçe, kabullendikçe, tembelleştikçe



Silkinip atmak gerek bu kefeni vücudumuzda örmeye başlayan



hikayeler gerçek olsa, sonları olmadan

sen her satırda yazdığım, her mısrada hayalimdeki adam

bir düşü sevmek kolay,

sana dokunmak kadar olmasa da

20 Ekim 2009

dağ insaları

-Rüzgar estikçe var oluruz, yağmur yağdıkça; sevdikçe ölürüz, sevildikçe yaşarız-


Umutsuz bir şehirde, çıkışı olmayan; acılar cebimde taşıdığım çünkü sırtımda kitaplarım

Kırmızı bir bahar soluk akşamlarda, tozlu toprak bir yolda

Korkarken uçurumdan aşağıya bakmaya

Ölümmü düşündüğün geride bırakacakların mı

Nasıl döneceğin mi doğduğun topraklara

Aşık olup, üşüdüğün

Haykıramamak mı imdat diye

Şeytanın bile unuttuğu topraklarda