Bu şehirde birşeyler var, hiçbir yerde var olmayan
Melankoli,
Hüzün, insanı dibe sürükleyen
Sokaklarında aşıkları öpüşür
Sokaklarınnda insanları uyur
Umutların çöküş yeridir Buenos Aires
Ne hayallerimiz vardı oysa; yeni dünyaya dair, yeni bir hayata
Başlangıçların yurdu değil burası, sonların...
Kimse buraya ait değil ama hepimizin evi Arjantin
28 Ekim 2009
25 Ekim 2009
fragman
adına ne dersen de sadece gerçeğin yansıması,
kontrol edemediğimiz
uğruna yazılan satılar, uykusuz geceler;
anılar hafızalarda başa saran
Kaderin üzerindeki hakimiyetimizi kaybettiğimiz zaman, büyüdükçe, kabullendikçe, tembelleştikçe
Silkinip atmak gerek bu kefeni vücudumuzda örmeye başlayan
hikayeler gerçek olsa, sonları olmadan
sen her satırda yazdığım, her mısrada hayalimdeki adam
bir düşü sevmek kolay,
sana dokunmak kadar olmasa da
kontrol edemediğimiz
uğruna yazılan satılar, uykusuz geceler;
anılar hafızalarda başa saran
Kaderin üzerindeki hakimiyetimizi kaybettiğimiz zaman, büyüdükçe, kabullendikçe, tembelleştikçe
Silkinip atmak gerek bu kefeni vücudumuzda örmeye başlayan
hikayeler gerçek olsa, sonları olmadan
sen her satırda yazdığım, her mısrada hayalimdeki adam
bir düşü sevmek kolay,
sana dokunmak kadar olmasa da
20 Ekim 2009
dağ insaları
-Rüzgar estikçe var oluruz, yağmur yağdıkça; sevdikçe ölürüz, sevildikçe yaşarız-
Umutsuz bir şehirde, çıkışı olmayan; acılar cebimde taşıdığım çünkü sırtımda kitaplarım
Kırmızı bir bahar soluk akşamlarda, tozlu toprak bir yolda
Korkarken uçurumdan aşağıya bakmaya
Ölümmü düşündüğün geride bırakacakların mı
Nasıl döneceğin mi doğduğun topraklara
Aşık olup, üşüdüğün
Haykıramamak mı imdat diye
Şeytanın bile unuttuğu topraklarda
Umutsuz bir şehirde, çıkışı olmayan; acılar cebimde taşıdığım çünkü sırtımda kitaplarım
Kırmızı bir bahar soluk akşamlarda, tozlu toprak bir yolda
Korkarken uçurumdan aşağıya bakmaya
Ölümmü düşündüğün geride bırakacakların mı
Nasıl döneceğin mi doğduğun topraklara
Aşık olup, üşüdüğün
Haykıramamak mı imdat diye
Şeytanın bile unuttuğu topraklarda
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)