26 Aralık 2010
ilham perimi ya kaybettim ya da başkasına kaptırdım
renkleri unutmuşum, gündüzleri
bir süre ara ben tekrar aşık olana kadar yeni bir şehre ya da bir erkeğe
-------------------------------------------------------------------
not: aferin bana!
01 Aralık 2010
28 Kasım 2010
13 Kasım 2010
sürrealist şiir
Olmayan başlangıçlar ve seçimlerimiz
Ölümler ve yokoluşlar
Sadece sözler dizginsiz
Biri şiirleri yaksın resimleri
Uyku ise sadece yer altına inince
Gözlerimi kapatınca yok olan dünya
Düşünceler ve ben birbirini kovalayan
Rüyalar renklere boyanmış
Yollar arşınladığımız
Ve kendimizi en tepesine koyduğumuz dünya daha ilk basamaktayken
06 Kasım 2010
geriye kalan
Gün batımlarını sevdim senin için, günü güneşi
Gülümsemeni
Ve şimdi seçimlerimiz her şeyi değiştirmişken
Artık yanımda olman farketmiyor
Zamanın suçu değil bu
Güneşin gidişi gibi günden
Gece gibi uzaktasın benden
02 Kasım 2010
evlenmek de nerden çıktı?
Aynı zamanda ölmek ve sarhoş olmak
Mutluluğun ve acının en keskin tadı
Sadomazoşizmin en parlak örneği
Bu yüzden, aşık olmak da nerden çıktı?
29 Ekim 2010
kara
Nereye savrulursak savrulalaım gün yeniden doğuyor, arkamızı dönüp uyusak da, unutsak da
06 Eylül 2010
790
Cümlelerin sonu gelmiyor, kelimeler uçuşurken hayalimde
Mutluluğum hüzünle karışmış
Gülümseyerek hatırladığım ne varsa geçmişten
Sevdiğim şehir çok uzakta
Yüzdüğüm denizler
Elimi tutanlar düştüğümde
Ve kollarımda hayatı unutanlar
12 Ağustos 2010
geceler
Unutulmuş şarkıları dinlediğimiz
ışıklar sönmüş pencerelerde,
geceler yalnızlıkla içiçe geçmiş
eski bir film televizyonda
geceler, umut ve düşkırıklığı giden günden kalan,
dün ve yarın çizgisinin bulanıklaştığı
sadece bugünün olduğu
benden başka yok izleyen yıldızları
yok benden başka düşünen
Sözler
Gülümsemen unutturdu her şeyi
Tutmak istedim elinden sevdiğim tüm şehirleri göstermek için
Sevdiğim tüm filmleri izletmek
Ve sevdiğim şarkıyı defalarca çalman için
Tüm sınırları silmek istedim
Saatlerce hikayelerini dinlemek
Hiç görmediğim diyarlardan
Tanımadığım hayatlardan
Bildiğin her şeyi öğret istedim ve bilmediklerini öğretmek
….
Sonu daha yazılmayana son yazılmaz, yazılamaz olacakları etkilememek için çünkü tüm satırlar gerçeğin yansımasıdır olanlar ve olması beklenler.
Aşk kalır şiirlerde ömür boyu saklanan yazanı belirsiz yazılanı; tüm sevdiklerimiz gibi. Değişiriz yıllarla bu ne tek gördüklerimizdendir ne de yaşadıklarımızdan: sevdiğimiz herkesten kaptıklarımız kimi zaman nefret ettiklerimizden ben sen olur böylece biz siz.
14 Temmuz 2010
40
bugünü dünden ayıran ne? Dünümü bugünümden ayıran geçen zamana karşın yerinde dikilen ben, kendi kendine okunmayan kitaplar, çizilmeyen resimler,
Normal olmak ne kadar zor olabilir? Kalabalıkta kaybolmak erken yatmak, erken uyanmak
Bir gülümsemeye mi değer hayat bir çocuğun yüzünde ki
ama açan çiçekleri görmez ki gözlerin, güneşi
göremez ki gözlerim
çalınmış özgürlüğümüze...
06 Temmuz 2010
gözleri
gülüşün silinmek üzere ama sesi hala kulaklarımda
gözlerin şiirlerime girdi, yazdığım her satıra
sildi her şeyi herkesi
bildiğim tüm isimleri, tüm yüzleri
tüm aşklarımı unuttum tüm sevdiklerimi
gözlerin rüyalarıma girdi
gülüşünü unuttum ama sesin hala kulaklarımda
yol hikayeleri
senin gözlerini sevmek, gülüşünü
kendini sevemeden insanlığı sevmek
hiçbir yere ait olamamak, nefret etmek hareketten ama sabit duramamak
kaybetmek arkadaşlıkları yollarda
dönüp dolaşıp aynı yere gelmek suyun bile aktığı
kahve kokusunu özlemek sabahları
hep yabancı olmak tüm şehirlerde
çünkü tüm sorun aidiyet
düşüncelerini bir bavula koyup yol olmak
yeniden aşık olmak dokunmak
yine de şehirler yabancı yüzler ve sesler kimi zaman hiç anlamadığın diller
04 Haziran 2010
Musonlari beklerken
Sicak kemiklerime islemis,
gunes ve toz
donus belirsiz, zaman sonsuz gibi
uyku her yerde, geceleri sokaklarda, sicak bir gunun ardindan fanin altinda
sicak suyu unutmak yikanmak icin
kimi zaman suyu unutmak elektirigi
garip bir kokuya alismak, alismaya calismak hala yemeklere, bakislara
saklamak acilari cocuklara dair, terkedilmislere
anlayamamak, ne kadar yasarsan yasa cozememek adaletsizligi
Delhi, daima
medeniyetlerin besigi, medeniyetlerin mezari
24 Nisan 2010
Bugün, çok mu geç çok mu erken?
Kaderimiz çizilmiş ilk çığlığımızla, bırakamak için çok geç hayatı
olmamamız istenilene inanmışız o sanmışız kendimizi unutmuşuz renkleri unutmuşuz sesleri geceyi, düşleri
hayatın seni savurduğu yere bak, gelmek istediğin diretemeyip
bizi satın almış dünya, farklı olmaya çalışırken bile akıntıda boğulmuşuz
yine de korkuyoruz çünkü akıl hastaneleleri başarısız denemelerle dolu
-bugün değişmek için çok mu geç, çok mu erken?
23 Nisan 2010
mektuplar
mektuplarım tüm sevdiklerime, pişman olmak için yarını beklememeleri için bugün bizim için var
21 Nisan 2010
aidiyet ya da eve giden yol
yaşadığımız zamana ait olmadığımızı düşünüyoruz, yaşadığımız topluma;
sevemiyoruz kendimizi, uçmak istiyoruz kanatlarımız yokken sevmek istiyoruz sevilmek
dünyayı değiştirmek isteyip sadece debeleniyoruz, sığ sularda bize engin denizler gibi gelen
bir şeyler arıyoruz bizi diğerlerinden farklı kılacak
birilerini sadece benim diyecek
05 Nisan 2010
Sevgili Günlük
23 Mart 2010
aynaları kırmak
uyuyup uyanamamak yoksa uyumayıp gün ortasında devrilip başa dönmek mi?
nereye gidebilirim yolların sonu kapalıyken
sormaktan vazgeçmişken suçlu aramaktan
sanırım her şeyden vazgeçtim
gözyaşlarımdan, gülümsememden
umutlarımdan vazgeçtim rüyalarımdan
kendimden vazgeçtimi affedemediğim
atıp yenisini alamadığım, hep aynı görüntü aynada, o hüzünlü gözler ve artan beyaz saçlarm
nereye gideyim?
kime şikayet edeyim?
20 Mart 2010
sessizlik
Geceleri, karanlıka oturup düşünenlerdenim sabahı bekleyenlerden
Geceleri gündüzlerden çok sevip geceden başka çıkar yol bulamayanlardan
Her sabah dünyayı değiştireceğine inanıp; sabahlara lanet edenlerden
Sıradan biriyim, olmak isteyip de olamadığım
Başaramadığım, nefes alamadığım
Olduğum gibiyim, değişmek istesem de
Sessizliğim kabullenmem demek
18 Mart 2010
illusion
Can you give it up?
Bir yanılsamamıyım sadece, dünyayı farklı renklere boyayan
16 Mart 2010
a muse from the stars
Deep in your eyes, lost in thought, i see myself; eventhough each of us is unique
your fears are similar to mine
But i walk blindly while you count your steps
There is nothing to be afraid of
Because one can not learn without falling
09 Mart 2010
yıldızlı bir gece
bir adım daha yaklaşmama
saçlarını okşamama, seni göğsüme yatırıp
yine baksan bana, o kaçamak bakışlarla
tenin her tenime değdiğinde uzaklaşmasan
bıraksan kendini kollarıma
gömdüğün her şeyi çıkarsak beraber
elini tutsam yıldızlardan büyülendiğimiz bir gecede
uyusam, yanında uyansam
yarın...
ne hissettiğimi, sana aslında kim olduğumu anlatamadığım için
Tüm kelimelerden güzelsin, tüm günbatımlarından
sen güneşi izledin ben seni
güneşin kaybolması gibi uzak şehirlere doğru
eliminden kayıp uzaklaşmanı
sadece seni izledim, gülen gözlerini,
gülümsemeni günümü aydınlatan
sadece seni istedim, ama
affet beni yarını değiştiremediğim için
08 Mart 2010
reçete
kaybolmuş çocukluğum, benim bir çocuğa hata verme zamanım gelmiş, ama ben hala istop oyunun kurallarını hatırlarken oyuncak reyonuna bakmadan geçmezken daha kendimi büyütemeden.... daha erken değil mi yetişkin olmak için, sorumluluklar için
yarın büyümeden önce pişman olmadan önce, sadece yarın bir gün izin veriyorum sana beni okuyan koş sevip de söyleyemediğin insana, anlat her şeyi sabahları neden beklediğini
salıncağa koş tam dört top dondurma yemelisisn yemekten önce, sabah kahvaltısında kola iç ve yatağında abur cubur ye, üzgünsen ağla sokaklarda saklanma kapılı kapılar arkasına
ne yaparsa yap koş sevdiğine sarıl, bir daha sarılamasan da
sevdiğini söyle sevdiğin herkese
çünkü bir gülümseme tüm hediyelerden daha güzeldir
15 Şubat 2010
dün aslında bugün
soğumuş yer yüzü, güneş dağların arkasına saklanmış
bugün yeni başlamış ben daha dünü bile bitirmeden
02 Şubat 2010
Ev
Kahvenin tadı aynı değil hiçbir yerde, aynı marka sigaraların...
Her çektiğim nefesin tadı farklı, havanın kokusu
Benzese de acıları, geceleri farklı, gündüzleri, güneşi
Ben tüm hayatımı bir çantaya toplamış, geziyorum hayalleri,
Farklı diller konuşsam da daralınca aman diyorum of hep Türkçe
Ben hiçbir yerde evimde uyuduğum gibi uyuyamıyorum, kendimi oynayamıyorum
27 Ocak 2010
Akıl almaz Hindistan
Düşlerimin ülkesi, akıl almaz Hindistan,
Gerçekten de akıl almaz.
Yer: Jawaharlal Nehru University, Yamuna Hostel; Yeni Delhi
Hostelimiz nam-ı diğer hapishanemiz, kampüsün en iyi yurdu. Tabiki de sıcak suyumuz var eğer sizden önce çok kişi kullanmadıysa...
Ah benim sevgili kovalarım: Her sabah sizinle banyoya gider, sıcak su doldururum sonra soğuk suyla karıştırırm işte banyom hazır. Çamaşır yıkarken de çok yardımcı olursunuz bana, biriniz de yıkarım diğerinizde durularım.
Sabahları okula giderim, akşamları sisten yurdun yolunu bulmaya çalışırım.
Pirinci bu kadar sevdiğimi bilmezdim, sabahları bile pilav olabilir yemekhanede. Başka seçenekler yok değil, acı sos önce dilinizi yıkar sonra boğazınızı ve dudaklarınızı. Ateşli mi olmak istiyordunuz, buyrun size fırsat
Ulaşım muhteşem, havalanı gibi bir metro pek tabi rikşalar, hurdalardan yapıldığını tahmin ettiğim üç yolcu kapasiteli heran içinde uçabileceğiniz bindiğinizde yanınızda atkı bere getirmeniz tavsiye edilen manzaralı arabalar...
Usta bir pazarlıkçı mısınız? Gelin sizi bir de burda görelim. 1850 rupilik kıyafeti 700 rupiye aldığınıza sevinmeyin çünkü gerçek fiyatı tam bir muamma.
Sevinin, herkes sizi zengin sanıyor, metrodaki bilet görevlisi bile biletin fiyatını bilmiyorsanız uydurur bir fiyat, ne kadar da yaratıcı bir halk