29 Eylül 2018

33


Senin sokağına, yokuş yukarı
Yorgun ayaklarım
Gözlerim uyumaktan
Rüyada bile dik sokağın

Bekliyorum, uyanana kadar
Sonra uyuyana
Uyuyup pencerenin altına gelmeyi
Bir gece daha beklemeyi
Sonra bir gece daha
Bir hafta
Bilmem kaç ay
Belki bir 33 yıl daha



11 Haziran 2018

Utanc

Hayaller yakalayamayinca kirikliklarini
Yetisemeyince gunler
Bitince sozler, soylenememis
Utanc yaptiklarin degil, yapamadiklarin olur

09 Ocak 2018

Bir gunde uc kayit


Dunyanin gerisinde sabah, yeniden asik oluyor insanlar
Gunes doguyor
Medeniyetler cokuyor
Ama nedense hep bizim ustumuze cokuyor!

Hep bana, hep bana


Ben bu şiiri bana yazdım,
sana’lar görmezler bile.
Hep bana, hep bana
Bana’lık bencilliktir!
Hep sana hep sana isterler
sana’lari yazan bana’lari görmeyen sana’lar

Oyuncak


Yokmuş gibi, hiç olmamış

Yabancıların içinde kendi dilini ararken, diline yabancı bir ad verilmesi
Ve ecnebilerin dilinden anlamayanların orda dilini kaybetmesi gibi
Oyuncak gibi
Ayağa batınca acıtan Legolardan
O yüzden oyuncaklarını hep toplamalıdır çocuk olanlar, çocukmuş gibi olanlar, ve çocuk sayılanlar
İşte dilini kaybeden tam da bu çocuklar
Okumayı yeni öğrenip, hecelerden ne zaman kurtulacağını düşünürken hiç görmediği harflere şaşkın şaşkın bakan çocuklar
Büyüklerinin yanında konuşmaması gereken
Oysa içi rengarenk dünyalar dolu çocuklar