Hindistan...
Düşlerimin ülkesi, akıl almaz Hindistan,
Gerçekten de akıl almaz.
Yer: Jawaharlal Nehru University, Yamuna Hostel; Yeni Delhi
Hostelimiz nam-ı diğer hapishanemiz, kampüsün en iyi yurdu. Tabiki de sıcak suyumuz var eğer sizden önce çok kişi kullanmadıysa...
Ah benim sevgili kovalarım: Her sabah sizinle banyoya gider, sıcak su doldururum sonra soğuk suyla karıştırırm işte banyom hazır. Çamaşır yıkarken de çok yardımcı olursunuz bana, biriniz de yıkarım diğerinizde durularım.
Sabahları okula giderim, akşamları sisten yurdun yolunu bulmaya çalışırım.
Pirinci bu kadar sevdiğimi bilmezdim, sabahları bile pilav olabilir yemekhanede. Başka seçenekler yok değil, acı sos önce dilinizi yıkar sonra boğazınızı ve dudaklarınızı. Ateşli mi olmak istiyordunuz, buyrun size fırsat
Ulaşım muhteşem, havalanı gibi bir metro pek tabi rikşalar, hurdalardan yapıldığını tahmin ettiğim üç yolcu kapasiteli heran içinde uçabileceğiniz bindiğinizde yanınızda atkı bere getirmeniz tavsiye edilen manzaralı arabalar...
Usta bir pazarlıkçı mısınız? Gelin sizi bir de burda görelim. 1850 rupilik kıyafeti 700 rupiye aldığınıza sevinmeyin çünkü gerçek fiyatı tam bir muamma.
Sevinin, herkes sizi zengin sanıyor, metrodaki bilet görevlisi bile biletin fiyatını bilmiyorsanız uydurur bir fiyat, ne kadar da yaratıcı bir halk
27 Ocak 2010
02 Ocak 2010
arayacak ne kaldı, görecek ne yer
Merhaba diyemeden, hoş çakal demek bir şehre; umutsuzca devirmek gözlerini, yaşları silmek elinin tersiyle son bir kez bakmak gözkyüzünden
yollar bitmiyor gezmekle, geçirmiyor özlemi,
bulunmaz ki kaybedilenler
bulunmaz çocukluğum
anılarımı gömmüşüm bu kirli sokaklara
hiçbir şehre koşmadım Ankara'ya koştuğum kadar, sevdiklerimi bıraktığım
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)